پابوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
پای بوس:<BR>۱- (ص فا.) بوسندة پا.<BR>۲- (حامص.) پای بوسی، تشرف به خدمت. ؛به ~ کسی رفتن به خدمت او رسیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
پای بوس: ۱- (ص فا.) بوسنده پا. ۲- (حامص.) پای بوسی، تشرف به خدمت. ؛به ~ کسی رفتن به خدمت او رسیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پابوس . (مص مرکب مرخم، اِ مص مرکب ) پای بوس . تشرف بخدمت . پا بوسیدن . (غیاث اللغات ). زیارت : به پابوس علی بن موسی الرضا علیه السلام مشرف شدن . ◄ (نف مرکب ) پابوسنده . (غیاث اللغات ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی