پابست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) (ص مر.)<BR>۱- مقید.<BR>۲- دلباخته.<BR>۳- (اِمر.) کرسی ساختمان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بَ) (ص مر.) ۱- مقید. ۲- دلباخته. ۳- (اِمر.) کرسی ساختمان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پابست . [ ب َ ] (ن مف مرکب ) پای بند. مقیّد. دل بسته . دلباخته : شیخی بزنی فاحشه گفتا مستی پیوسته بدام دیگری پابستی . خیام . ♦ پابست اَمری بودن ؛ بدان تعلق خاطر و دلبستگی داشتن . ♦ پابست کسی بودن (شدن ) ؛ دلباخته یا دلبسته ٔ کسی بودن یا شدن . ◄ (اِ مرکب ) بنیاد عمارت . (غیاث اللغات ). پای بست . ◄ محکم . (غیاث اللغات ).
مترادف و متضاد واژهدان
پایبست، پایبند، گرفتار، مقید دلباخته، عاشق، مفتون، هواخواه بنیان، شالوده