وَرْدَة

وَرْدَةً کَالدِّهانِ «وَرْدَة» و «وَرد» به معناى «گل» است و از آنجا که گلها غالباً سرخ رنگند معناى سرخ را در اینجا تداعى مى کند. این واژه به معناى اسبهاى سرخ رنگ نیز آمده، و از آنجا که این گونه اسبها در فصول سال تغییر رنگ مى دهند، در فصل بهار کمى زرد رنگ و در فصل زمستان سرخ رنگ، و در شدت سرما تیره رنگ مى شوند، دگرگونیهایى که صحنه آسمان در قیامت پیدا مى کند، به آن تشبیه شده است که، گاه همچون شعله آتش سرخ و سوزان، و گاه زرد رنگ، و گاه سیاه دودآلود و تیره و تار مى شود.(27)