وَبالَ

لِیَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ «وَبالَ» چنان که «راغب» در «مفردات» مى گوید: در اصل از «وبل» و «وابل» به معناى باران سنگین گرفته شده و سپس به هر کار مشکل و شاق و سنگین نیز اطلاق شده است، و از آنجا که مجازات و کیفر نیز داراى شدت و سنگینى است به آن «وبال» مى گویند. و به معناى عاقبت شوم و تلخ است; و این که اصل آن «وابل» به معناى باران سنگین است به خاطر آن است که باران هاى سنگین، معمولاً خوفناک است، و انسان از عاقبت تلخ آن هراسان مى باشد، چرا که غالباً سیل هاى خطرناکى به دنبال دارد.(11)