ول گو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ول گو. [ وِ ] (نف مرکب ) ول گوی . ول گوینده . در تداول، کسی که سخن بی معنی و بیهوده گوید. رجوع به «ول » و «ول گفتن » شود.