وقت شناس
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. ش) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- موقع شناس. مق وقت ناشناس.<BR>۲- عالم به علم ساعات و فصول و ازمنه، منجم، ستاره - شناس.<BR>۳- کسی که دم را غنیمت داند، ابن وقت.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. ش) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- موقع شناس. مق وقت ناشناس.<BR>۲- عالم به علم ساعات و فصول و ازمنه، منجم، ستاره - شناس.<BR>۳- کسی که دم را غنیمت داند، ابن وقت.<br>