وقاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وقاص . [ وَق ْ قا ] (ع ص ) گردن شکننده . (غیاث اللغات ). ◄ جنگجو. (غیاث ) (آنندراج ).
وقاص . [ وَق ْ قا ] (اِخ ) سعد وقاص . از سرداران معروف عرب که در جنگ قادسیه سردار لشکر اسلام بود : گزین سعد وقاص را با سپاه فرستاد تا رزم جوید ز شاه . فردوسی . رجوع به سعد وقاص شود.