وقاح

وقاح . [ وَ ] (ع ص ) (رجل ...) مرد بی شرم . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ امراءة وقاح الوجه ؛ زن بی شرم . (منتهی الارب ). زن بی رو. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ مرد جری بر ارتکاب بزه . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ سخت روی . (دهار) (اقرب الموارد). پررو. ◄ وجه وقاح ؛ رویی سخت پوست .(مهذب الاسماء). ◄ حافر وقاح ؛ سم سخت و شوخ گرفته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سم سخت . (مهذب الاسماء). ج، وُقُح . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ رجل وقاح الذنب ؛ مرد صبور و پرطاقت در سواری . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).