وفض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وفض . [ وَ / وَ ف َ ] (ع اِمص، اِ) شتابی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). عجله . (اقرب الموارد). ج، اوفاض . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به وفز شود. و اوفاض به معنی گروه مردم از هر جنس یا از هر قبایل درآمیخته نیز آمده . ◄ (مص ) دویدن و شتاب رفتن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).
وفض . [ وَ ف َ ] (ع اِ) آنچه برآن گوشت بُرند و پاره پاره سازند. ج، اوفاص . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).