وزیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(وَ) [ ع - فا. ]<BR>۱- (ص نسب) منسوب به وزیر.<BR>۲- (اِ.) ظرفی پهن کوچک تر از دوری.<BR>۳- نوعی قطع کتاب به اندازة ۱۶*۵/۲۳ سانتی متر. ؛ ~ بزرگ نوعی کتاب در قطع ۲۰ * ۲۶ سانتی متر. ؛ ~ کوچک کتاب در قطع ۱۳*۲۰ سانتی متر.<BR>۴- نوعی انجیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(وَ) [ ع - فا. ] ۱- (ص نسب) منسوب به وزیر. ۲- (اِ.) ظرفی پهن کوچک تر از دوری. ۳- نوعی قطع کتاب به اندازه ۱۶*۵/۲۳ سانتی متر. ؛ ~ بزرگ نوعی کتاب در قطع ۲۰ * ۲۶ سانتی متر. ؛ ~ کوچک کتاب در قطع ۱۳*۲۰ سانتی متر. ۴- نوعی انجیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وزیری . [ وَ ] (ص نسبی، اِ) نوعی از انجیر باشد، و آن میوه ای است معروف . (برهان ) (آنندراج ). ◄ آوند پهنی کوچکتر از دوری . (ناظم الاطباء). ظرفی پهن کوچکتر از دوری . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ قطعی از قطعهای کتاب، بزرگتر از رُقعی . ◄ (حامص ) کار وزارت . وزیرشدن . وزارت و شغل وزیر. (ناظم الاطباء) : به دستگاه دبیری مرا چه فخر که من به پایگاه وزیری فرونیارم سر. خاقانی . روستازادگان دانشمند به وزیری ّپادشا رفتند. سعدی . - وزیری نمودن ؛ وزارت کردن . (ناظم الاطباء).
وزیری . [ وَری ی ] (ع ص نسبی ) منسوب به وزیر. (انساب سمعانی ).