وجیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

وجیب . [ وَ ] (ع مص ) وجب . وَجَبان ؛ طپیدن دل . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ) (المصادر زوزنی ).