وجه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(وَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- روی، چهره. ۲- طریقه، جهت. ۳- پول. ج. وجوه. ۴- ذات، شخص. ۵- قصد، نیت. ۶- دلیل، سبب. ؛ ~ ضمان پول (یا مالی) که برای ضمانت می‌سپارند. ؛~ ِ مصالحه آن چه برای برقراری صلح میان دو طرف مورد معامله قرار می‌گیرد.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

چهره، رخ، رخسار، روی، صورت جور، روش، شکل، طریق، طریقه، طور، منوال، نمط، وضع بودجه، پول، دینار، سرمایه، مبلغ، نقدینه