واگوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمص.)<BR>۱- بازگفت سخن نشنیده.<BR>۲- بازتاب صوت در داخل گنبد، حمام یا در کوه.<BR>۳- تکرار بیت یا مصراعی که توسط دستهای خوانده میشود، توسط دستة دیگر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمص.) ۱- بازگفت سخن نشنیده. ۲- بازتاب صوت در داخل گنبد، حمام یا در کوه. ۳- تکرار بیت یا مصراعی که توسط دستهای خوانده میشود، توسط دسته دیگر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واگوی . (اِمص مرکب ) مرادف بازگوی . بازگفتن حرف شنیده را که مردم با هم گویند. ◄ باز دادن جواب از گنبد و حمام . (آنندراج ) : در این گلخن برآید از در و بام صدای کودک و واگوی حمام . زلالی (آنندراج ). ◄ در اصطلاح موسیقی، جماعه ٔ خوانندگان چون حاضر شوند نقشی را که جماعه ٔ اول تمام کنند همان نقش را جماعه ٔ دوم سر کنند. (آنندراج ).