واگشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (مص مر. اِمص.) بازگشت، مراجعت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (مص مر. اِمص.) بازگشت، مراجعت.
(گَ) (اِ.) پناه، پناهگاه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
واگشت . [ گ َ ] (مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) بازگشت . بازگشتن . مراجعت . رجوع : بل که سنگ و خاک و کوه و آب را هست واگشت نهانی با خدا. مولوی . وقت واگشت حدیبیه رسول در تفکر بود و غمگین و ملول . مولوی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی