واجد

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) یابنده، دارنده.<br>

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) یابنده، دارنده.

واجد. [ ج ِ ] (ع ص ) دارا. دارنده . ◄ یابنده . (ناظم الاطباء). مقابل فاقد : هم ملک هم عقل حق را واجدی هر دوآدم را معین و ساجدی . (مثنوی ). ◄ محب . ◄ قادر. یقال انا واجد للشی ٔ؛ یعنی قادر. (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ (اِ) به لغت اهل یمن لبلاب را گویند که عشقه و عشق پیچان باشد. (آنندراج ) (برهان ). رجوع به پیچک شود. ◄ (ص ) پاینده و باقی . (برهان ) (آنندراج ). ◄ مخترع . مبدع . (ناظم الاطباء). ◄ بی نیاز. (مهذب الاسماء). غنی . (المنجد) (اقرب الموارد) (تاج العروس ). توانگر. ◄ (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (مهذب الاسماء). و در نامهای خدای تعالی واجد به معنی غنی و توانگری است که نیازمند نشود. (تاج العروس ).

حائز، دارا، دارنده توانگر، غنی، منعم پیچک، عشقه

دارا، دارنده، موصوف، صاحب، متصف حاوی، دربردارنده، شامل، دربرگیرنده

دارنده، دارا، توانگر، توانا

نام مردانه