واثق نیشابوری

واثق نیشابوری . [ ث ِ ق ِ ] (اِخ ) (ملا...) از شعرای دوره ٔ صفوی است . تتبع سخنان خواجه عبداﷲ انصاری میکرد و به هند رفت و پس از بازگشت در قمشه درگذشت . از اوست : اشکم چو یاد از دل بیتاب میدهد بال و پر شرار به سیماب میدهد هر خارخشک ریشه به آب بقا رساند حسرت هنوز نخل مرا آب میدهد # چه بیم سرکشی از توسن گنه داری عنان توبه به چنگ است اگر نگه داری . # از عالم عاری ز عمل راهنمائی چون قبله نما ساختن اهل فرنگ است . # تا یکدمی به زیر فلک ساز عیش کن فرصت کم است خیمه نشین حباب را. # خاک شدی واثق وز کبر نرستی کوه به زیر آمد و پلنگ نیامد. # راست بودن با کج اندیشان بلاست عکس سرو از آب مواج اژدهاست . # صحبت نیکان طلای احمر است میوه روی آفتابش بهتر است . (تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣١٥).