هکهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هَ هَ) (اِ.)<BR>۱- سکسکه.<BR>۲- هق هق گریه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هَ هَ) (اِ.) ۱- سکسکه. ۲- هق هق گریه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هکهک . [ هَُ هَُ ] (اِ صوت )آواز گریه که در گلو باشد. (انجمن آرا) : صوفیا قرّابه از می هکهک گریه گشاد گریه ٔخونین او در سجده گاه او ببین . امیرخسرو. رجوع به هق هق شود.