هکاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هکاع . [ هَُ ] (ع اِ) سرفه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ خواب که بعدِ ماندگی آید، و خواهانی جماع از اینجاست . (منتهی الارب ). خواب پس از تعب . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هکاع . [ هَُ ] (ع اِ) سرفه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ خواب که بعدِ ماندگی آید، و خواهانی جماع از اینجاست . (منتهی الارب ). خواب پس از تعب . (اقرب الموارد).