هوش‌بر

هوش بر. [ ب َ ] (نف مرکب ) بَرنده ٔ هوش . (لغات شاهنامه ) : بفرمود تا داروی هوش بر پرستنده آمیخت با نوش بر. فردوسی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی