هنابیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هنابیر. [ هََ ] (ع اِ) جای هلاک . ◄ دوزخ . ◄ زمین بلند. (منتهی الارب ). ریگزار بلند، واحد آن هنبورة است و خود مقلوب نهابیر است . (اقرب الموارد).