همدگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
همدگر. [ هََ دِ گ َ ] (ضمیر مبهم مرکب ) همدیگر. یک دیگر. (یادداشت مؤلف ). با هم . (آنندراج ) : برنیایم یک تنه با سه نفر پس ببرّمْشان نخست از همدگر. مولوی . خرده کاری بود و تفریقش خطر همچو اوصال بدن با همدگر. مولوی .