هلالی جغتایی | غزلیات | غزل شماره ۳۴۱

ای بی‌وفا، چه چاره کنم با جفای تو؟ تا کی جفا کشم بامید وفای تو؟ چون مبتلای عشق ترا نیست چاره‌ای بیچاره عاشقی که شود مبتلای تو! میخواهم از خدا بدعا صدهزار جان تا صد هزار بار بمیرم برای تو من کیستم که بهر تو جانرا فدا کنم؟ ای صد هزار جان مقدس فدای تو! تا دیده‌ام که بند قبا چست کرده‌ای بر دل چه بندهاست مرا از قبای تو؟ ای سرو، اگر چه دور شدی از کنار من حقا، که در میانه جانست جای تو روزی که عمر خویش هلالی دهد بباد میخواهد از خدا، که شود خاک پای تو