هلالی جغتایی | غزلیات | غزل شماره ۱۸۷

با رخ زرد آمدم سوی درت، ای سروناز یعنی آوردم بخاک درگهت روی نیاز دولت حسن و جوانی یک دو روزی بیش نیست در نیاز ما نگر، چندین بحسن خود مناز عمر بگذشت و شب تاریک هجر آخر نشد یا شبم کوتاه می‌بایست، یا عمرم دراز تاب بیماری ندارم بیش ازینها، ای فلک یا نسیم روح پرور، یا سموم جان گداز مردم چشم هلالی پاک می‌بازد نظر رو متاب، ای نازنین، از مردمان پاکباز