هلالوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هَ) (اِ.) شور، غوغا، غلغله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هَ) (اِ.) شور، غوغا، غلغله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هلالوش . [ هََ ] (اِ) هیاهو. (یادداشت مؤلف ). فتنه و آشوب، و آن را خلالوش نیز گویند. (انجمن آرا) : هلالوش جویان دین بی هشند تو بیهوش را در هلالوش کن . ناصرخسرو.