هلال منظر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هلال منظر. [ هَِ م َ ظَ ] (ص مرکب ) خوب صورت و صاحب حسن . (از برهان ) : خورشید چو کعبتین همه چشم نظاره هلال منظران را. خاقانی .