هقلس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هقلس . [ هََ ق َل ْ ل َ ] (ع ص ) مرد زشت خوی . ◄ (اِ) گرگ . ◄ روباه . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، هقالس . (اقرب الموارد از قاموس ). مؤلف اللسان آن را به کسر اول و سوم بدون تشدید ضبطکرده است . (از اقرب الموارد). رجوع به هقالس شود.