هقب

هقب . [ هَِ ق َ ب ب ] (ع ص ) فراخ گلو. ◄ سطبر دراز ازشترمرغ و جز آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

هقب . [ هََ ] (ع اِمص ) فراخی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد)

هقب . [ هَِ ق َ ] (ع اِ صوت ) برای راندن اسب به خصوص . (از اقرب الموارد). کلمه ای که بدان اسب را زجر کنند. (منتهی الارب ).