هفت ملت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت ملت . [ هََ م ِل ْ ل َ ] (اِ مرکب ) اصل هفتادودو ملت هفت ملت است و دیگر ملل منشعبات آن، و آن هفت اینها هستند: جبری، قدری، مشبه، منزه، سنی، شیعی، خارجی . (از آنندراج ) : یتیمی که ناکرده قرآن درست کتب خانه ٔ هفت ملت بشست . سعدی . کتاب هفت ملت گر بخواند آدمی عامی است مرا سی پاره ٔ دل بس که نیکوفال می باشد. نظیری . رجوع به هفتادودوملت شود.