هطل

(هَ طِ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- (باران) پیوسته و مداوم.<BR>۲- (ابر) که پیوسته بارد.<br>

(هَ) (اِ.) ۱- باران سست پیوسته. ۲- اشک پیاپی.

(هَ طِ) [ ع. ] (ص.) ۱- (باران) پیوسته و مداوم. ۲- (ابر) که پیوسته بارد.

هطل . [ هََ ] (ع اِ) باران سست پیوسته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ اشک . ◄ (مص ) اندک اندک خوی برآوردن تک اسب . (منتهی الارب ). اندک اندک خوی برآوردن اسب از دویدن . (اقرب الموارد). ◄ نرم رفتن ناقه . ◄ پیاپی شدن باران بزرگ متفرق قطره . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رفتن اشک . (منتهی الارب ). ◄ اشک راندن چشم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

هطل . [ هََ طِ ] (ع ص ) مطر هطل ؛ باران پیوسته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). - سحاب هطل ؛ ابر پیوسته بارنده . (از اقرب الموارد).

هطل . [ هَُ ] (ع ص ) دیمة هطل ؛ باران پیوسته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).