هضیم

(هَ ض) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- ستم دیده.<BR>۲- زن باریک شکم.<BR>۳- غنچة ناشکفته.<br>

(هَ ض) [ ع. ] (ص.) ۱- ستم دیده. ۲- زن باریک شکم. ۳- غنچه ناشکفته.

هضیم . [ هََ ] (ع ص ) ستم رسیده و مظلوم . (منتهی الارب ). مهضوم . (اقرب الموارد). رجوع به هضم شود. ◄ لطیف . (ترجمان جرجانی ). ◄ امراءة هضیم ؛ زن باریک شکم نازک تهیگاه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). باریک . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ◄ شکم باریک و درهم چسبیده . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ابر برهم نشسته . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ◄ غنچه ٔ ناشکفته . (منتهی الارب ).