هشپلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هُ پُ لَ) (اِ.) سوت، سوتی که با دست و دهان بزنند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هُ پُ لَ) (اِ.) سوت، سوتی که با دست و دهان بزنند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هشپلک . [ هَُ پ ُل َ ] (اِ صوت ) صدایی است که کبوتربازان به وقت کبوتر پرانیدن با دو سر انگشت دست از دهان بیرون کنند (برهان )، و آن چنان باشد که سرانگشت در دهان خود نهند و به تندی نفس زنند، یعنی پف کنند تا صدای بلند از آن برآید و کبوتران از آن برمند و پرند. (انجمن آرا).