هشنگ

(هَ شَ) (ص.)<BR>۱- بی سر و پا.<BR>۲- فرومایه، مفلس.<br>

(هَ شَ) (ص.) ۱- بی سر و پا. ۲- فرومایه، مفلس.

هشنگ . [ هََ ش َ ] (ص ) مردم بی سروپا و مفلس . (برهان ). اصل درخت بی سروبن است، و مأخذ فرهنگهای دیگر صحاح الفرس است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین از فرهنگ نظام ).