هجیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هجیل . [ هََ ] (ع اِ) راه هموار پست . ج، هجال . (منتهی الارب ). ارض مطمئن . (اقرب الموارد). رجوع به هجل شود.