هجفجف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجفجف . [ هََ ج َ ج َ ] (ع ص ) شترمرغ سالخورده . ◄ درشت اندام گران سنگ از شترمرغ و از مردم . ◄ دراز سطبر و فراخ شکم . (منتهی الارب ). الرغیب الجوف . (اقرب الموارد). هِجَف ّ. رجوع به هجف شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هجفجف . [ هََ ج َ ج َ ] (ع ص ) شترمرغ سالخورده . ◄ درشت اندام گران سنگ از شترمرغ و از مردم . ◄ دراز سطبر و فراخ شکم . (منتهی الارب ). الرغیب الجوف . (اقرب الموارد). هِجَف ّ. رجوع به هجف شود.