هجرتان

هجرتان . [ هَِ رَ ] (اِخ ) بصیغه ٔ تثنیه یعنی دو هجرت یکی هجرت به حبشه باشد و دیگری هجرت به مدینه . (ناظم الاطباء). دو هجرت ؛ نخستین به حبشه و دیگری به مدینه . (مهذب الاسماء). در اصطلاح اسلام، هجرت به حبشه و هجرت به مدینه باشد. (از معجم متن اللغة). هجرت اول مهاجرت مسلمین است در صدر اسلام به حبشه برای گریز از آزار قریش و هجرت دوم مهاجرت پیغمبر اسلام و مسلمین است به مدینه . (از اقرب الموارد). دو هجرت مسلمانان است . نخست هجرت از مکه به حبشه در سال پنجم بعثت و دیگری هجرت به مدینه که در آن پیغمبر اسلام با گروهی از یاران و پیروان خود از مکه به مدینه مهاجرت کردند. تاریخ این هجرت که برابر با شانزدهم ژوئیه ٔ ٦٢٢ م . بود مبداء تاریخ اسلام گشت . رجوع به «هجرت صحابه ٔ پیغمبر به حبشه » ذیل کلمه ٔ «حبشه » و «هجرت اولی » ذیل کلمه ٔ «هجرت » و «هجرت پیغمبر» ذیل «هجرت » شود. باید دانست که هجرت به حبشه نیز مکرر واقع شده است .