هبیط

هبیط. [ هََ ] (ع ص، اِ) لاغر از بیماری و گوشت رفته . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). لاغر. (اقرب الموارد). ◄ شتر لاغر وباریک اندام . (لسان العرب ). ◄ ناقه ٔ لاغر.ماده شتر باریک اندام و لاغر. (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). اشتر لاغر. (مهذب الاسماء). ◄ گاو وحشی . (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). ◄ گاو لاغر. (لسان العرب ). عبیدبن ابرص گوید : و کان اقتادی تضمن نسعها من وحش أورال، هبیط مفرد. (از لسان العرب ). ◄ زمین باریک . (لسان العرب ).