هبوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هبوز. [ هَُ ] (ع مص ) هبز. هبزان . مردن . ◄ ناگاه مردن . ◄ برجهیدن . جهیدن . (معجم متن اللغة).
هبوز. [ هَُ ] (ع اِ) ج ِ هبز. زمینهای پست و هموار که اطراف آن برآمده باشد. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). هبور. رجوع به هبز شود.