هبرکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هبرکل . [ هََ ب َ ک َ ] (ع ص ) جوان خوب اندام نیکوتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جوان نیکوتن . (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة).