هازل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) هزل گوینده ؛ مق. جدگو. بیهوده گوی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) هزل گوینده ؛ مق. جدگو. بیهوده گوی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هازل . [ زِ ] (ع ص ) هزل گو، مقابل جدگو. (قطر المحیط) (از اقرب الموارد) : هر جدی هزل است پیش هازلان هزلها جد است پیش عاقلان . مولوی . ◄ بیهوده گوی . ◄ لطیفه گوی . (ناظم الاطباء). ◄ بازی کننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بیهوده . (منتهی الارب ). ◄ مسخره . (نصاب الصبیان ).