هادیة

هادیة. [ ی َ ] (ع ص ) هادئة. از هدء و هُدُوء. به معنی آرام و در آتش، آتش اندک و آرام، در مقابل آتش تند.

هادیة. [ ی َ ] (ع ص ) مؤنث هادی . رجوع به هادی شود. ◄ (اِ) چوبدستی . عصا. (ازاقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال : توکّاء علی الهادیة. (اقرب الموارد). ◄ سنگ بلند و برآمده در آب . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ گردن . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). یقال : ضرب هادیته ؛ ای عنقه . ج، هادیات، هَواد (هوادی ). قبلت هادیات الخیل و هوادیها؛ ای متقدماتها. (اقرب الموارد).