هاب

هاب . (ع اِ) مار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ کلمه ای است که شتر را بدان خوانند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ اسب را بدان خوانند. ◄ اسب را بدان رانند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

هاب . [ ب ُ ] (اِخ ) قلعه ٔ عظیمی است از عواصم . (از معجم البلدان ).

هاب . [ ها بِن ْ ] (ع ص ) رجوع به هابی شود.