هابط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) [ ع. ]<BR>۱- (اِفا.) فرود آینده، نازل.<BR>۲- ستارة هبوط کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ ع. ] ۱- (اِفا.) فرود آینده، نازل. ۲- ستاره هبوط کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هابط. [ ب ِ ] (ع ص ) فرودآورنده . نازل شونده . فرودآینده . (ازمنتهی الارب ) (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). فرودآینده و هبوطکننده . (فرهنگ نظام ). آنکه فرود می آید. به زیرشونده . نازل . به زیرآینده . ◄ (اصطلاح نجوم ) رجوع به هبوط شود : اگر ز عزم و ز حزم تو آفریده شدی به طبع راجع و هابط نیامدی اختر. مسعودسعد.