نیکی گمان

نیکی گمان . [ گ ُ ] (ص مرکب ) خوش نیت . نیک اندیش . دارای حسن ظن . مقابل بدگمان و سؤظنی : شه نامبردار نیکی گمان نشست از بر زین سپیده دمان . فردوسی . که با کیست زاین گونه تیر و کمان بداندیش یا مرد نیکی گمان . فردوسی . چنین گفت کز گردش آسمان نیابد گذر مرد نیکی گمان . فردوسی . ◄ خیرخواه . خیراندیش : که ما زنده اندر زمان توایم به هر کارنیکی گمان توایم . فردوسی .