نیکوقریحگی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نیکوقریحگی . [ ق َ ح َ / ح ِ ] (حامص مرکب ) نیکوقریحه بودن . (یادداشت مؤلف ). خوش ذوقی .