نیکوطاعت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نیکوطاعت . [ ع َ ] (ص مرکب ) فرمانبردار. خوش فرمان . شیرین فرمان . ◄ که طاعت و عبادت بسیار کند.