نیکوبندگی

نیکوبندگی . [ ب َ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حسن خدمت . (یادداشت مؤلف ). اخلاص . نیک بندگی . نکوبندگی . رجوع به نیک بندگی شود : چون اتابک محمد شرایط نیکوبندگی به تقدیم رسانیده بود... (بدایعالازمان ). بیشتر شیخ ابراهیم حاکم شروانات که سلوک جاده ٔ نیکوبندگی و جان سپاری با قدم اخلاص ... پیشه او بود. (ظفرنامه از فرهنگ فارسی معین ).