نیفه گاه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نیفه گاه . [ ف َ / ف ِ ] (اِ مرکب ) آنجای از تن آدمی که نیفه بر آن افتد. محتجز. (یادداشت مؤلف ). شقز.