نیزه زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیزه زن . [ ن َ / ن ِ زَ / زِ زَ ] (نف مرکب ) رامح . (منتهی الارب ). مطعان .(السامی ). نیزه افکن . نیزه ور. نیزه گذار : هزار از یل نیزه زن زابلی گزین کرد با خنجر کابلی . اسدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی