نیروبخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیروبخش . [ ب َ ] (نف مرکب ) مقوی . (یادداشت مؤلف ). ◄ مؤید. (یادداشت مؤلف ). رجوع به نیرو شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
مفرح، خستگیبر آبدار، خنک، سرد تقویتی، تندوتیز. محرک تسکیندهنده احیاکننده، زندگیبخش، جانبخش، فرحبخش، بازسازیکننده آسوده (در حال استراحت)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی