نگونسارسر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نگونسارسر. [ ن ِس َ ] (ص مرکب ) سرنگون . به سر درافتاده : ز اسپ اندرآمد نگونسارسر شد آن شیردل پیر سالارفر. فردوسی .